– Tekst en research door Stella Schröter –
(ENGLISH BELOW)
De woorden van Lucy Bink echoën in de lucht terwijl we tegenover elkaar zitten in een levendige bar in het centrum van Amsterdam. Ik sprak haar een paar weken daarvoor aan omdat ik nieuwsgierig was naar haar ervaringen als feministisch kunstenaar en fotograaf die kunst maakt over menstruatie; een natuurlijk proces dat in de moderne westerse samenleving nog altijd door schaamte en stilte wordt omgeven.
Van stigma tot canvas
Door middel van fotografie, schilderkunst, tekenen, schrijven, audioverhalen en wetenschappelijk onderzoek neemt Bink thema’s als menstruatie, hysterie en lichaamspolitiek in de visuele cultuur onder de loep. Haar werk Luteal, dat ik voor het eerst zag in The Grey Space in het hart van Den Haag, is een rauwe, creatieve reis langs de schaamte, woede en het stigma rond menstruatie.
Binks artistieke interesse in menstruatie begon met een persoonlijke gezondheidscrisis. Nadat ze stopte met de anticonceptiepil, kreeg ze last van hevige angsten, onregelmatige menstruatiecycli en cystische acne. De verwarring en schaamte die ze voelde over haar veranderende lichaam, vormden de katalysator voor haar kunst. ‘Ik was erg in de war over wat er met mijn lichaam gebeurde; ik denk mede door dat geïnternaliseerde stigma, die schaamte. Het was heel vreemd, echt heel ongemakkelijk,’ vertelt ze me. ‘Tegelijkertijd had ik het gevoel dat ik me aanpaste aan dat irrationele, gekke vrouwenbeeldcliché en dat was echt moeilijk.’
Voorlopers van de menstruatiekunst
In plaats van deze gevoelens te onderdrukken, koos Bink ervoor ze te kanaliseren in haar kunst. Ze begon met vriendinnen te praten over hun menstruatie-ervaringen en vertaalde deze gesprekken in creatief werk. ‘Mijn doel was om er volledig irrationeel over te zijn, de frustratie en agressie bloot te leggen, het gewoon op tafel te leggen en zo oerinstinctief mogelijk te zijn.’
Binks werk sluit aan bij een lange traditie van kunstenaars die weigeren discreet te zijn over hun menstruatie. De oudst bekende afbeelding van een menstruerend lichaam, gevonden in een tempel in Göbekli Tepe, Turkije, dateert van 12.000 jaar geleden. In 1965 voerde de Japanse kunstenaar Shigeko Kubota de performance Vagina Painting uit in New York, waarbij ze met een penseel op haar vulva rode lijnen op een wit oppervlak tekende.
De Amerikaanse feministische kunstenares Judy Chicago creëerde in 1971 Red Flag, een fotolithografie waarop een tampon uit een vagina wordt verwijderd. Deze kunstenaars, en talloze anderen, van wie sommige werken verloren zijn gegaan of vergeten, begrepen wat Bink vandaag de dag verwoordt: dat menstruatie veel meer is dan biologie. Het gaat over macht, schaamte en het recht om ruimte in te nemen.
Creatieve cycli
Terwijl de koffiemokken plaats maken voor bierglazen en de bar zich vult met avondgasten, resoneert Binks woede over menstruatieschaamte met de mijne. Deze gedeelde frustratie bracht me ertoe om andere kunstenaars op te zoeken die in deze ruimte werken, waaronder Ella Suzanne, een interactieve mediakunstenaar die de kruising van technologie en lichaamsritmes onderzoekt. Toen ik Suzanne ontmoette in een zonovergoten tuincafé, maakte ik ook kennis met haar installatie Periodically True, waarmee zij haar lichaam verbeeldt met tactiele en tastbare materialen. De sculptuur, gemaakt van metaal, latex en panty’s, aan elkaar genaaid met rood garen, combineert de gemiddelde lengte van haar eigen menstruatiecyclus met kalenders die verschillende cyclische ritmes weergeven.
‘Ik raakte geïnspireerd door het verband tussen ons begrip van de menselijke fysiologie en de natuur,’ legt ze uit. ‘Zo werd ik erdoor gegrepen en besefte ik dat het cyclische patroon van de menstruatiecyclus zich weerspiegelt in veel meer dingen om ons heen.’ In haar creatieve processen, waarvoor ze onder meer haar eigen bloed verzamelde, probeerde ze haar eigen lichaamsritmes te verbinden en te begrijpen en te vertalen in een installatie die de cyclische aard van de menstruatie weerspiegelt. In haar installatie creëerde ze een ‘organisch wezen’ dat representatief is voor en parallel loopt met de cyclus en de seizoenen van de natuur.
Confrontatie met de schaamte
Zelfs kunstenaars die het stigma rond menstruatie aanvechten, worstelen met geïnternaliseerde schaamte. Suzanne verzamelde haar eigen menstruatiebloed in een glazen pot en bewaarde het in de koelkast voor haar installatie, een proces dat ongemakkelijke vragen opriep.’ Wacht eens even, wat doe ik eigenlijk, of waarom verzamel ik dit bloed, waarom loop ik rond met een glazen pot?’, vroeg ze zich af. ‘Ik betrapte mezelf er op dat ik me afvroeg of het de moeite waard was om hier ruimte voor in te nemen.’ Maar de daad van het creëren, papier maken van haar eigen bloed en er een manifest over schrijven, veranderde haar relatie met haar lichaam. ‘Het creëerde zo’n andere relatie met het bloed zelf dat het hypnotiserend werkte.’
Menstruatiekunst als verzet
Zowel Lucy Bink als Ella Suzanne laten zien hoe kunst de harde, stigmatiserende verhalen die velen van ons zich eigen hebben gemaakt als het gaat over menstruatie, kan doorbreken. Hun werk daagt niet alleen stigma uit, het biedt ook nieuwe manieren om ons lichaam te begrijpen en ermee om te gaan. Zoals Bink me in Amsterdam vertelde, kan woede een manifestatie zijn van macht. Hun werk verzet zich niet alleen tegen stigma, het verbeeldt ook wat er mogelijk is wanneer schaamte wordt vervangen door nieuwsgierigheid.
Dus schilder met je menstruatiebloed. Fotografeer je ervaring. Schrijf poëzie over je cyclus. Verzamel, creëer en claim die ruimte. Want menstruatie is zoveel meer dan een biologisch, pijnlijk of reproductief proces. Het is een bron van creatieve kracht. Het is kunst.
Meer informatie en werk van de kunstenaars:
Website Lucy Bink.
Website Ella Suzanne.
Over de auteur Stella Schröter (she/her) is intersectioneel feminist, kunstenaar en menstruatieactivist. Voor haar masterscriptie verdiepte ze zich in The Art of Menstrual Resistance: The Experience of Menstrual Artists in Amsterdam and Beyond! Deze scriptie, een zoektocht naar hoe menstruatiekunstenaars te werk gaan en menstruatiekunst ervaren, is het resultaat van zes gesprekken met menstruatiekunstenaars in de omgeving van Amsterdam. De citaten in dit artikel zijn afkomstig uit de interviews die Schröter voor haar scriptie hield.
Meer kunst? Check de gelijknamige categorie. Of laat je verrassen en begin met lezen op de homepage.
Period! is een onafhankelijk, online magazine over de menstruatiecyclus. De informatie op Period! vervangt geen medisch consult. Raadpleeg bij medische klachten altijd een arts. In redactionele artikelen kom je soms affiliatielinks tegen. Gesponsorde samenwerkingen vind je in de categorie Spotlight. Heb je vragen? Kijk dan even op onze contactpagina.
Lucy Bink’s words hang in the air as we sit across from each other in a lively bar in the center of Amsterdam (The Netherlands). I reached out to her weeks ago to listen to her experience as a feminist artist and photographer creating art about menstruation, a natural process that modern Western societies have wrapped in shame and silence.
From stigma to canvas
Through photography, painting, drawing, writing, audio stories and informed by scientific research, Bink explores themes of menstruation, hysteria, and body politics in visual culture. Her work Luteal, which I first encountered at The Grey Space in the Middle in The Hague, represents a raw creative journey into the shame, anger, and stigma surrounding menstruation.
Bink’s artistic interest in menstruation began with a personal health crisis. After stopping birth control, she experienced intense anxiety, irregular cycles, and cystic acne. The confusion and shame she felt about her changing body became the catalyst for her art.
‘I was very confused about what was happening to my body, and I think also this internalised stigma, this shame, it was very weird, like completely uncomfortable,’ she tells me, sipping her coffee. ‘On the other hand, I felt like I was kind of leaning into this irrational crazy female trope and it was really hard.’
Legacies of menstrual art
Rather than suppress these feelings, Bink chose to channel them into her art. She began talking to friends about their menstrual experiences and translating these conversations into creative work. ‘The purpose for me was to be fully irrational about it, to expose the frustration and aggression and just lay it out on the table and to be as primal as I can.’
Bink’s work joins a long tradition of artists who have refused to hide their periods. The oldest known depiction of a menstruating body, found in a temple in Göbekli Tepe, Turkey, dates back 12,000 years. In 1965, Japanese artist Shigeko Kubota performed Vagina Painting in New York, using a paintbrush attached to her vagina to create red lines on a white surface. American feminist artist Judy Chicago created Red Flag in 1971, a photolithograph showing a tampon being removed from a vagina. These artists, and countless others, some of whose work has been lost or forgotten, understood what Bink articulates today; that menstruation is about far more than biology. It’s about power, shame, and the right to occupy space.
Creative cycles
As our conversation shifts from coffee to beer and the bar fills with evening crowds, Bink’s anger about menstrual shame resonates with my own. This shared frustration led me to seek out other artists working in this space, including Ella Suzanne, an interactive media artist exploring the intersection of technology and bodily rhythms. Meeting Suzanne in a sun-drenched garden cafe, I learned about her installation Periodically True, which represents her body through sensitive and tactile materials. The sculpture, constructed from metal, latex, and pantyhose sewn together with red thread, incorporates her own menstrual cycle’s average length alongside calendars showing different cyclical rhythms.
‘I was inspired by the bridging between our understanding of human physiology and nature,’ Suzanne explains. ‘That’s kind of how I fell in love with it and realised: oh wait, there’s such a cyclical act in the menstrual cycle, and it’s reflected so much around us too.’ Through her creative processes, by collecting her own blood, connecting and trying to understand her own bodily rhythms and by creating an installation she wanted to mirror the cyclical nature of menstruation. In her installation, as she says she created an ‘organic being’ representative and parallel to the menstrual cycle and nature’s seasons.
Confronting shame
Even artists challenging menstrual stigma struggle with internalised shame. Suzanne collected her own menstrual blood in a mason jar, storing it in her fridge for her installation, a process that brought up uncomfortable questions. ‘Wait, but what am I actually doing or why am I collecting this blood, why am I walking around with a mason jar?’, she wondered. ‘I did catch myself sometimes, wondering if this was worth occupying space for.’ But the act of creating, making paper from her own blood and writing a manifesto on it, transformed her relationship with her body. ‘It created such a different relationship to the blood itself and made me just kind of realise how mesmerised I am by the thing a lot more now.’
Art as resistance
Both Lucy Bink and Ella Suzanne demonstrate how art can crack open the harsh, stigmatising narratives many of us have internalised about menstruation. Their work doesn’t just challenge stigma, it offers new ways of understanding and relating to our bodies. As Bink told me that evening in Amsterdam, anger can be a manifestation of power. Their work doesn’t just resist stigma, it reimagines what’s possible when shame is replaced with curiosity. So paint with your period blood. Photograph your experience. Write poetry about your cycle. Collect, create, and claim space. Because menstruation is so much more than biological, painful, or reproductive. It’s a source of creative power. It is art.
About the author: Stella Schröter (she/her) is an aspiring de-colonial intersectional feminist, artist and menstrual activist. For her master thesis, she delved into The Art of Menstrual Resistance: The Experience of Menstrual Artists in Amsterdam and Beyond! This thesis, a quest to understanding how menstrual artists experience creating menstrual art, is the result of six conversations with different menstrual artists near Amsterdam and explores the possibilities of re-imagining menstruation ‘otherwise’. The quotes included in this article are taken from conversations Schröter had during the journey of writing her thesis.
